Terug naar het woordenboek
Een natuurreligie is een spirituele overtuiging waarbij de natuur wordt vereerd als heilig. In een natuurreligie schuilt er een spirituele betekenis achter bijvoorbeeld bergen, rivieren, bomen, dieren en seizoenen.

Aanhangers gaan duurzaam en respectvol om met de aarde. Ze geloven dat de natuur een bron is van spirituele kracht en wijsheid. Ze benadrukken het belang van harmonie en respectvolle interactie met de natuur.

Natuurreligies leggen de nadruk op de onderlinge verbondenheid van alle levende wezens en de aarde zelf. Ze zien het universum als een samenhangend geheel waarin alles met elkaar verbonden is.

Rituelen en vieringen zijn vaak gericht op het eren van de seizoenen, de cycli van de maan en andere natuurlijke gebeurtenissen.

Bij sommige natuurreligies fungeren sjamanen als tussenpersonen tussen de menselijke wereld en de spirituele wereld.

Veel natuurreligies hebben een polytheïstisch of animistisch geloofssysteem, waarbij verschillende goden, godinnen of spirituele entiteiten worden vereerd die geassocieerd worden met natuurlijke fenomenen.

Voorbeeld zijn wicca, druïdisme, animisme, sjamanisme, en de cultuur van de Australische Aboriginals.

Natuurreligie

Afbeelding: Vecstock op Freepik.com

Het spirituele begrip van de week

Leuk en leerzaam. Hoe zit het ook alweer? Dat ontdek met het spirituele begrip van de week in jouw e-mail. Meld je hier aan.

Aanmelden gelukt